Ρίμινι: Η σκληρή αλήθεια του Ντράγκι

Η παρέμβαση του Μάριο Ντράγκι στο Ρίμινι χτες συμπυκνώνει μια διαπίστωση που δύσκολα μπορεί πλέον να αγνοηθεί: «Η ψευδαίσθηση της ΕΕ ως ισχυρής οικονομίας και παγκόσμιας δύναμης φέτος διαλύθηκε. Καμία από τις μεγάλες δυνάμεις δεν την θεωρεί ισότιμο εταίρο». Πρόκειται για ψυχρή αλλα ειλικρινή αποτύπωση της πραγματικότητας που αποκάλυψαν οι εξελίξεις του τελευταίου έτους.

Ας δούμε όμως αναλυτικά γιατί:
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική οικονομική ισχύ αλλά αυτή δεν έχει μετατραπεί σε ανάλογη πολιτική επιρροή. Η εμπορική αντιπαράθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες ανέδειξε την αδυναμία της να αποτρέψει ή να αντισταθμίσει  ενέργειες που πλήττουν βασικούς τομείς της ευρωπαϊκής οικονομίας. Οι νέοι αμερικανικοί δασμοί εφαρμόστηκαν χωρίς ουσιαστική αντίδραση και με περιορισμένα αντίμετρα, υπογραμμίζοντας τα όρια διαπραγματευτικής ισχύος ακόμη και έναντι συμμάχων.


Στην ασφάλεια η ΕΕ παρέμεινε κυρίως περιφερειακός παράγοντας. Στην Ουκρανία η στρατηγική κατεύθυνση καθορίστηκε κυρίως από τις ΗΠΑ ενώ η Ένωση περιορίστηκε σε χρηματοδοτική και ανθρωπιστική υποστήριξη, στη Μέση Ανατολή και το Ιράν η ευρωπαϊκή φωνή δεν είχε ουσιαστικό βάρος στις διαπραγματεύσεις. Παράλληλα οι σχέσεις με την Κίνα αποκάλυψαν ένα εμπορικό έλλειμμα, περιορισμένη πρόσβαση σε κρίσιμες πρώτες ύλες και την πρόκληση μιας στρατηγικής συνεργασίας Πεκίνου–Μόσχας που αφήνει την Ευρώπη εκτεθειμένη.

Η ανάλυση που επιχείρησε ο Ντράγκι εστιάζει στις δομικές αδυναμίες: Ποιες είναι αυτές; μια εσωτερική αγορά που παραμένει κατακερματισμένη, κεφαλαιαγορές που δεν παρέχουν επαρκείς πόρους για στρατηγικές επενδύσεις, αργές διαδικασίες λήψης αποφάσεων και εξαρτήσεις σε τομείς-κλειδιά όπως η άμυνα και η ενέργεια. Αυτά τα στοιχεία περιορίζουν την ικανότητα της Ένωσης να αξιοποιήσει το οικονομικό της βάρος για την επίτευξη πολιτικών και γεωστρατηγικών στόχων.

Μπορούμε να πούμε συμπερασματικά πως το 2025 κατέδειξε ότι η οικονομική κλίμακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αρκεί από μόνη της για διεθνή επιρροή. Η πρόκληση είναι σαφής: ενίσχυση της στρατηγικής της συνοχής, με εργαλεία που θα μετατρέπουν την οικονομική ισχύ σε πολιτική και γεωπολιτική. 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Επιδόματα στην κλιματιζόμενη Βουλή και υποβάθμιση σε θάλασσες και σε αποστολές υψηλού κινδύνου: η κυβέρνηση διχάζει.

Εικόνα
Η κυβέρνηση έσπευσε μέσα σε λίγες ώρες να θεσμοθετήσει επίδομα ανθυγιεινής εργασίας για τους υπαλλήλους της Βουλής και η απόφαση παρουσιάστηκε σχεδόν ως αυτονόητη, λες και τα κλιματιζόμενα γραφεία και οι διάδρομοι του Κοινοβουλίου συνιστούν κάποιο επικίνδυνο περιβάλλον. Την ίδια στιγμή τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως «αόρατοι». Μετά από δεκαετίες υπηρεσίας σε συνθήκες πραγματικού κινδύνου –σε ασκήσεις με πραγματικά πυρομαχικά, σε αποστολές εκτός συνόρων, σε αναχαιτίσεις στο Αιγαίο, σε περιπολίες στον Έβρο– το επίδομα επικινδυνότητας παραμένει κολλημένο στα 100 ευρώ μεικτά τον μήνα . Δηλαδή λιγότερο από 2 ευρώ την ημέρα για ανθρώπους που καλούνται να ρισκάρουν την ίδια τους τη ζωή. Η αντίθεση είναι πράγματι κάτι παραπάνω από εκκωφαντική: Για τους υπαλλήλους της Βουλής, η ρύθμιση πέρασε με φαστ-τρακ διαδικασία, με αναδρομική ισχύ και χωρίς καμία σοβαρή οικονομοτεχνική μελέτη. Για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, κάθε αίτημα για αναγνώριση βαρέων και α...
Διαβάστε περισσότερα

Η γεωπολιτική σημειολογία της Αλάσκας και το δίδαγμα της Ιστορίας

Εικόνα
Η συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αλάσκα στις 15 Αυγούστου αποτέλεσε ένα γεγονός χωρίς χειροπιαστά αποτελέσματα αλλά σίγουρα με έντονη γεωπολιτική σημειολογία. Η διάρκειά της ήταν τρεις ώρες και κατέληξε σε εκατέρωθεν δηλώσεις περί «παραγωγικών» συνομιλιών χωρίς συμφωνία για εκεχειρία στην Ουκρανία. Παρά την απουσία ουσίας, το γεγονός ότι ο Ρώσος πρόεδρος εμφανίστηκε σε αμερικανικό έδαφος, προσκεκλημένος του Αμερικανού ομολόγου του, αποτελεί ήδη ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα. Η Αλάσκα δεν είναι μια ουδέτερη τοποθεσία μιας και φέρει ιστορικό συμβολισμό. Ως το 1867 αποτελούσε ρωσική κτήση, ενώ σήμερα είναι κρίσιμο στρατηγικό προπύργιο των ΗΠΑ στον Αρκτικό και στον Ειρηνικό. Η παρουσία του Πούτιν εκεί λειτούργησε ως μια ένδειξη ότι η Ρωσία, παρά τις κυρώσεις και την προσπάθεια απομόνωσης της από την Ευρώπη, δεν μπορεί να αγνοηθεί. Στην πραγματικότητα, η εικόνα του ισότιμου συνομιλητή που αποκόμισε ήταν το σημαντικότερο κέρδος της Μόσχας. Από την άλλη πλευρά η Ουκραν...
Διαβάστε περισσότερα

Πυκνή συγκυρία: η πρόταση Τραμπ, η στάση Μελόνι και η Flotilla (Ανάλυση)

Εικόνα
Η τρέχουσα φάση για τη Γάζα είναι πράγματι «πυκνή»: πολιτικές πρωτοβουλίες, στρατιωτικές κινήσεις και ανθρωπιστικές πιέσεις εξελίσσονται παράλληλα και αλληλοεπηρεάζονται. Το αμερικανικό σχέδιο, η ιταλική/ευρωπαϊκή στάση και η πορεία της Flotilla συγκροτούν ένα τρίπτυχο που αξίζει να διαβαστεί μαζί: ως δοκιμασία σκοπιμοτήτων, δυνατοτήτων και περιορισμών του διεθνούς συστήματος. 1) Το πολιτικό πλαίσιο: τι υπόσχεται — και τι δεν λύνει — η αμερικανική πρόταση Η πρόταση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ περιγράφει μια κατάπαυση πυρός, ανταλλαγή ομήρων και μεταβατική, τεχνοκρατική διοίκηση στη Γάζα, υπό διεθνική εποπτεία, με προβεβλημένο ρόλο του Τόνι Μπλερ και ενός «Board of Peace», με στόχο να στηθεί ένας μηχανισμός διακυβέρνησης και ελέγχου με χρονικό ορίζοντα, ως γέφυρα για την «επόμενη ημέρα».  Δύο είναι τα κρίσιμα σημεία: Πρώτον να ασκηθεί χρονοπίεση στη Χαμάς. Η Ουάσιγκτον συνοδεύει την πρόταση με αυστηρά χρονοδιαγράμματα και πολιτική πίεση για γρήγορη απάντηση. Αυτ...
Διαβάστε περισσότερα