Ψάχνοντας το 25% της συμμετοχής της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας ΚΑΙ στις φρεγάτες Fremm!
Στη Βουλή η προμήθεια της 4ης Φρεγάτας FDI Belharra καθώς και η τροποποίηση της σύμβασης αναβάθμισης των τριών πρώτων. Πρόγραμμα που θα στοιχίσει στη χώρα μας συνολικά 3 δις ευρώ περίπου. Δυσθεώρητο κόστος και μάλιστα σε μία περίοδο που τα στελέχη ετοιμάζονται να κατέβουν σε διαμαρτυρία ενόψει του νέου πολυνομοσχεδίου και όχι μόνο. !!!! Η ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού με νέες φρεγάτες είναι στρατηγική επιλογή και μετά τις FDI, η συζήτηση στρέφεται πλέον στις ιταλικές FREMM. Πρόκειται για πλοία με αξιόλογες δυνατότητες, που μπορούν να προσφέρουν επιχειρησιακή αναβάθμιση στον στόλο. Όμως ανακύπτει ξανά το ίδιο ερώτημα: ποια θα είναι η συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας;
Στην περίπτωση των FDI, είχε αναφερθεί προφορικά από τον ΥΕΘΑ κ. Δένδια ότι η ελληνική συμμετοχή θα φθάσει το 25%. Μάλιστα, στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή διαβεβαίωσε (προφορικά πάντα) ότι οι αναβαθμίσεις θα γίνουν στην Ελλάδα. Ωστόσο πουθενά στη σύμβαση δεν υπάρχει σαφής πρόβλεψη ούτε για το ποιοι φορείς θα εμπλακούν, ούτε ποιο στάδιο παραγωγής ή υποστήριξης θα πραγματοποιηθεί εντός Ελλάδος.
Αν στις FDI είχαμε αυτό το κενό, στις FREMM σε όσα ακούσαμε και διαβάσαμε τουλάχιστον, δεν προβλέπεται συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας. Οι εργασίες μετασκευής θα γίνουν στο εξωτερικό και έτσι το πιο πιθανό είναι το όφελος για τα ελληνικά ναυπηγεία και τις εταιρείες να περιοριστεί στο μηδέν. Μιλάμε δηλαδή για προμήθειες δισεκατομμυρίων που δεν θα αφήσουν κανένα βιομηχανικό ή κοινωνικό αποτύπωμα. Χωρίς τέτοιες δεσμεύσεις, οι όποιες προμήθειες κινδυνεύουν να παραμείνουν «καθαρά εισαγόμενα προϊόντα», χωρίς αντίκρισμα για την οικονομία, χωρίς νέες θέσεις εργασίας και βέβαια χωρίς τεχνογνωσία.
Αν δεν υπάρξουν σαφείς και γραπτές δεσμεύσεις, το στοίχημα απλώς θα έχει χαθεί. Κάποιος πρέπει να ενημερώσει το ΥΠΕΘΑ ότι η αμυντική βιομηχανία δεν είναι μόνο ποσοστό σε μια σύμβαση, αλλά μια πολιτική επιλογή που στηρίζει την κοινωνία, την οικονομία και τελικά την ίδια την αποτρεπτική ισχύ της χώρας.
Γι’ αυτό και τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι ξεκάθαρα :
Προβλέπεται συμμετοχή της ελληνικής βιομηχανίας στις FREMM ή όχι;
Άραγε θα υπάρξει σαφής γραπτή δέσμευση;
Και φυσικά ποια είναι η θέση του ΑΓΕΕΘΑ και του ΑΓΕΝ;
Μέχρι να δοθούν οι απαντήσεις, θα συνεχίσουμε να «ψάχνουμε» αυτό το 25% της συμμετοχής της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Γιατί χωρίς αυτό, οι μεγάλες φρεγάτες δεν θα αφήσουν το μεγάλο αποτύπωμα που όλοι αναμένουμε…
